در نگاه کسی که پرواز را نمی فهمد

هرچه اوج بگیری کوچکتر خواهی شد!

نگاهی زیر پا گاهی اسیران قفس ها را !

خوشا پروازتان با هم بلند آوازتان با هم

به یاد آرید ما را هم در آن پرواز کردن ها

کبوترها ! کبوترها ! هوای پر زدن دارم

ولی با من نمی آید نمی آید دلم دردا !

چه دیدی ای دل اینجا تو که ماندی در گل اینجا تو؟

شدی بی حاصل اینجا تو  بیا با هم رویم آنجا

شکن حصر و قفس دیگر  رهایی را بکن باور

بزن در آسمانها پر  به پرواز آ به پرواز آ ...

هوا گر بسته پایت را لگامی زن هوایت را

بده دست ولایت را غرلخوانان بیا با ما

فریبت داده گر دنیا فریبی ده تو هم او را

بگیر اوجی به ناگاه و بزن پا بر سر دنیا

درنگت چیست هان ای دل؟ همه رفتند تا منزل

چرایی اینچنین غافل؟ بیا دیر است تا فردا

هلا ای خیل آدم ها ببینید این کبوتر را

منم آن خویش گم کرده که خود را کرده ام پیدا

تو هم رستی ز بند ای دل بیا نزدیک شد منزل

بگو با من چه می بینی در آن آفاق ناپیدا ؟! ...

  RSS