حدود یک ماه پیش بود که از طریق وبلاگ یادداشتهای جیرجیرک متوجه شدم حاج آقا زائری نمایندگی مجازش رو آپ کرده.

مطلب بسیار قابل تاملی بود. مطلب خطاب به کسانی بود که نمی دانستند چطور می توان به غزه و مردم مظلوم آن کمک کرد. ایشان راه حل را در کلاس زبان و کتابخانه می دانند. تا بتونی با منطق و پشتوانه حرف بزنی و بتونی حرفت رو به گوش دیگران برسونی.

ما هم رفتیم و از همون هفته یادگیری زبان رو شروع کردیم. ولی خوب مجبور شدم از روش مدیریت پرت استفاده کنم. یعنی آن قسمت از وقتم که در رفت و آمد می گذشت را برای کار کردن زبان گذاشته ام. برای کلاس زبان هم مجبور شدم قید کوهنوردی جمعه ها رو بزنم. خدا قبول کنه ...

این شعر سعدی رو خیلی دوست دارم:

وه که جدا نمی شود نقش تو از خیال من

تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من

ناله ی زیر و زار من زارتر است هر زمان

بس که به هجر می دهد عشق تو گوشمال من

نور ستارگان ستد روی چو آفتاب تو

دست نمای خلق شد قامت چون هلال من

پرتو نور روی تو هر نفسی به هر کسی

می​رسد و نمی​رسد نوبت اتصال من

 خاطر تو به خون من رغبت اگر چنین کند

هم به مراد دل رسد خاطر بدسگال من

 برگذری و ننگری بازنگر که بگذرد

فقر من و غنای تو جور تو و احتمال من

چرخ شنید ناله​ام گفت منال سعدیا

کآه تو تیره می​کند آینه جمال من

  RSS