البته با دیدن این مناظر یه وقت فکر نکنید که خوب خیلی هم وضعشون بد نبوده. متاسفانه حواسم نبود از خود روستاها و شدت فقر و محرومیت مردمش عکس بگیرم ولی چیزهای جالبی دیدم.

دیدم که دولت نهم حتی به این مناطق دور از دسترس و فوق العاده محروم سفر کرده. براشون آب رو لوله کشی کرده بود. کمک کرده بود خونه هاشون رو مقاوم سازی کنند. تا یکی از روستاها جاده کشیده بود و کار احداث جاده تا روستای بعدی هم در حال انجام بود.

اخیراً خیلی تاسف می خورم که چرا در فضای سیاسی کشور ما اینقدر فضا سیاه و سفیده. طرفداران یک جریان سعی شدیدی در توجیه نقاط ضعف و عملکردهای اشتباه خودشون دارند و از طرف دیگر هیچ نقطه مثبتی رو در جریان رقیب نمی تونند ببینند. و در این زمینه اکثراً کار را از بی انصافی به نامردی می رسانند. این مساله نزدیکی های انتخابات تشدید هم میشه. برای همین امسال خیلی سر به سر طرفداران هر دو جریان میذارم. خیلی از دوستان هنوز نتونستند حدس بزنند که من بالاخره به کی رای می دهم.

واقعیتش هم اینه که خیلی از نگرانی هایی که طرفداران هر دو کاندیدای مطرح دارند برام نگران کننده نیست. نه احمدی نژاد کشور را به کام نابودی و ورشکستگی برده و نه موسوی اون کسیه که حضرات رفقای ما فکر کرده اند که حالا اگه رای بیاره دوباره باید از اون خون دلهایی که در دوران اصلاحات خوردیم بخوریم. هر دوتاشون فرزندان این انقلاب و کشور و ملتند و خدمات خیلی زیادی داشته اند. البته نه احمدی نژاد تخم دوزرده ای برای مردم و انقلاب کرده و نه موسوی عملکرد فوق العاده ای در دوران مسئولیت و پس از اون داشته یا با برنامه مشخص و مدونی پا به این میدان گذاشته. خیلی از این فضا ها و حرفها و طرفداری ها و ... هم اقتضائات دوران انتخاباته و هزینه هایی است برای به دست آوردن منفعتی بالاتر که شور و حضور در انتخابات باشه می کنیم و هیچ عیبی هم نداره. کی بشه که وطن را به شان واقعی اش برگردونیم. اون وظیفه ایه که به عهده تک تک ماست.

حالا بالاخره فهمیدید که من طرفدار کی هستم؟

 البته حالا نظر ما اینقدر ها هم مهم نیست ها. شما خودتون رو ناراحت نکنید.

این عکس رو ببینید، دالان بهشته! خیلی هم مسیرش سربالاییه! یعنی زحمت داره!

  RSS