تو خود سکینه ی قلب مایی
آقا! تو خود سکینه ی قلب مایی که خداوند به ما ارزانی داشته است و ما چه خوشبختیم. تو آن مایه آرامشی که دریای طوفان زده ی دلهای ما را به سکون می آورد.
چگونه شکر کنیم این نعمت بزرگ الهی را! چگونه شکر کنیم خدا را به خاطر تو؟ چگونه از عهده ی شکر الهی برآییم بابت نعمت اسلام که انسانهایی چون تو را پرورش می دهد؟
خدا کی می آورد آن روز را که ما جانهای ناقابل و اجسام ناقص و آبروی نداشته ی خود را -به شکرانه- تحت رهبری تو در راه آقا و مولایمان حضرت صاحب الامر تقدیم کنیم؟
|
+| نوشته شده توسط علی مدح خان در جمعه بیست و نهم خرداد 1388 و ساعت 23:38 |
