صالحین

پرواز

alimadh — Thu, 05 Nov 2009 12:03:18 GMT

در نگاه کسی که پرواز را نمی فهمد

هرچه اوج بگیری کوچکتر خواهی شد!

کبوترها

alimadh — Thu, 05 Nov 2009 11:58:53 GMT

کبوتر ها ! کبوتر ها ! به دلجویی از آن بالا

نگاهی زیر پا گاهی اسیران قفس ها را !

خوشا پروازتان با هم بلند آوازتان با هم

به یاد آرید ما را هم در آن پرواز کردن ها

کبوترها ! کبوترها ! هوای پر زدن دارم

ولی با من نمی آید نمی آید دلم دردا !

چه دیدی ای دل اینجا تو که ماندی در گل اینجا تو؟

شدی بی حاصل اینجا تو بیا با هم رویم آنجا

شکن حصر و قفس دیگر رهایی را بکن باور

بزن در آسمانها پر به پرواز آ به پرواز آ ...

هوا گر بسته پایت را لگامی زن هوایت را

بده دست ولایت را غرلخوانان بیا با ما

فریبت داده گر دنیا فریبی ده تو هم او را

بگیر اوجی به ناگاه و بزن پا بر سر دنیا

درنگت چیست هان ای دل؟ همه رفتند تا منزل

چرایی اینچنین غافل؟ بیا دیر است تا فردا

هلا ای خیل آدم ها ببینید این کبوتر را

منم آن خویش گم کرده که خود را کرده ام پیدا

تو هم رستی ز بند ای دل بیا نزدیک شد منزل

بگو با من چه می بینی در آن آفاق ناپیدا ؟! ...

با اندکی تاخیر ...

alimadh — Sat, 11 Jul 2009 15:15:18 GMT

با عرض پوزش از همه دوستان

با اندکی تاخیر به علت مشغله های ایام ازدواج

به زودی باز خواهم گشت ان شاء الله

تو خود سکینه ی قلب مایی

alimadh — Fri, 19 Jun 2009 20:07:18 GMT

تو خود سکینه ی قلب مایی

آقا! تو خود سکینه ی قلب مایی که خداوند به ما ارزانی داشته است و ما چه خوشبختیم. تو آن مایه آرامشی که دریای طوفان زده ی دلهای ما را به سکون می آورد.

چگونه شکر کنیم این نعمت بزرگ الهی را! چگونه شکر کنیم خدا را به خاطر تو؟ چگونه از عهده ی شکر الهی برآییم بابت نعمت اسلام که انسانهایی چون تو را پرورش می دهد؟

خدا کی می آورد آن روز را که ما جانهای ناقابل و اجسام ناقص و آبروی نداشته ی خود را -به شکرانه- تحت رهبری تو در راه آقا و مولایمان حضرت صاحب الامر تقدیم کنیم؟

هبوط

alimadh — Fri, 19 Jun 2009 06:51:18 GMT

هبوط

چه رنجی است لذتها را تنها بردن

و چه زشت است زیبائیها را تنها دیدن

و چه بد بختی آزار دهنده ای است

تنها خوشبخت بودن!

در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است

دکتر علی شریعتی

گزارشی از یک واقعه و یک تحلیل

alimadh — Mon, 08 Jun 2009 22:08:11 GMT

گزارشی از یک واقعه و یک تحلیل

روز جمعه پانزدهم خرداد دکتر احمدی نژاد از کاندیداهای ریاست جمهوری دهم در جمع مردم اصفهان حضور یافت. به نظر راقم این سطور حجم استقبال مردم اصفهان از این نامزد انتخابات راباید یکی از نقاط عطف این انتخابات پر التهاب دانست که پیامهای زیادی برای رقبای احمدی نژاد داشت. از طرف دیگر مشاهدات من در این برنامه جدای از گرایش سیاسی ام برایم بسیار قابل تامل بود.

مساحت میدان امام اصفهان ۸۵ هزار متر مربع است. طبق اعلام مسئولین مربوطه این دیدار قرار بود راس ساعت ۶ بعد از ظهر انجام شود که به علت ازدحام شدید جمعیت در میدان و در تمام طول ۲ کیلومتری خیابان احمد آباد که مسیر ورود احمدی نژاد به میدان بود برنامه با بیش از دو ساعت تاخیر آغاز شد. در طول این دوساعت قسمت زیادی از مردم میدان را ترک کردند ولی همزمان با ورود احمدی نژاد و با ورود جمعیت تجمع کننده در طول مسیر او به میدان مجددا تمام فضای این میدان مملو از جمعیت شد. تخمین من با توجه به تراکم جمعیت حاضر و ترک میدان توسط عده ای به علت تاخیر پیش آمده و پر شدن مجدد آن این است که حدود ۲۰۰ هزار نفر از هواداران احمدی نژاد در این برنامه حضور یافتند. این حضور با توجه به اینکه اصفهان حدود یک و نیم میلیون نفر جمعیت دارد و بیش از یک میلیون نفر آنها واجد شرایط رای دادن هستند اهمیت می یابد. یعنی ۲۰ درصد از واجدین شرایط فقط در این مراسم حضور یافتند. آنهم در یک کلان شهر تعیین کننده که تا پیش از این تحلیل ها حاکی از بهتر بودن وضعیت کاندیدای رقیب احمدی نژاد در آن بوده است.

یکی از دوستان نزدیک بنده از ستاد مهندس میرحسین موسوی در روز بعد از این تجمع به من اطلاع داد که تخمین ستاد آقای موسوی این است که حدود ۴۰۰ اتوبوس مردم را از روستاها و شهرهای مجاور به میدان آورده بوده اند. گذشته از اینکه اصولا این تعداد اتوبوس امکان تردد در ترافیک منطقه مرکزی شهر اصفهان را ندارند ولی با فرض صحت این خبر کمتر از ۱۰ درصد از جمعیت استقبال کننده را می توان از مردمی دانست که از مناطق اطراف اصفهان در این مراسم حضور یافته بودند.

اما پدیده قابل مطالعه این مراسم را من در ادبیات رایج در میان این توده چند صد هزار نفری می دانم. شعرها و شعارهای ساخته شده کاملا حکایت از علایق بی آلایش مردم داشت. در گوشه و کنار میدان جمعیت منتظر دسته دسته مشغول گفتگو شعاردادن و شعرخوانی های خودجوش بودند. از آن کارهایی که اصلا احساس نمی کنی تصنعی و فرمایشی هستند. مثل ادبیات سازی هایی که از دوران اوایل انقلاب گزارش شده است. با دیدن این مسائل و با توجه به فضای پیش آمده در مناظرات انتخاباتی مطمئن شدم که کشورم در شرف تغییرات شگرفی است. تغییراتی که اصل آنها مورد تایید هر وجدان بیداری است و تنها اختلاف در نحوه اعمال آنهاست و مردم در این مراسم موافقت عمیق خود را با روش در پیش گرفته شده توسط احمدی نژاد نشان دادند.

مشابه این حضور را از تلویزیون در تجمع مردم مشهد و ارومیه و در تجمع دیروز مصلای تهران دیدم. شرایطی که رقبای احمدی نژاد را در وضعیت ناامید کننده ای قرار داده است.

امیدوارم این همراهی با دید باز شکل گرفته باشد. چون مردمی که به امید رفاه و به علت تنگنای محرومیت و بدون شناخت صحیح از سختیها و مصائب پیش رو با احمدی نژاد همراه شده اند ممکن است خیلی زود میدان را خالی کنند. قصد ایجاد نا امیدی و منفی بافی ندارم اما تاریخ چنین چیزی را نشان می دهد و باید از صحنه هایی اینچنین که تاریخ در پیش روی ما نهاده است عبرت گرفت. باید دانست این مبارزه راهی است که امثال حسین بن علی با خون خود و با اهدای سر پیموده اند و نمی توان آن را با پای رفاه و عافیت طی کرد.

اگر چه راجع به صلاحیت اصولی احمدی نژاد برای علمداری چنین مبارزه ای نیز جای حرف و حدیث زیادی هست.

نظر شما چیست؟

تا صبح دولت یار ... راه زیادی در پیش داریم

alimadh — Sat, 30 May 2009 16:50:18 GMT

جای همه ی دوستان این هفته هم خالی بود. کاش همه تون بودید. رفته بودیم اینجا:

منطقه ای بین دو روستای دور افتاده و فوق العاده محروم در استان کهگیلویه و بویر احمد

اول چند تا عکس از منطقه ببینید تا بعد حرفم رو بگم:

البته با دیدن این مناظر یه وقت فکر نکنید که خوب خیلی هم وضعشون بد نبوده. متاسفانه حواسم نبود از خود روستاها و شدت فقر و محرومیت مردمش عکس بگیرم ولی چیزهای جالبی دیدم.

دیدم که دولت نهم حتی به این مناطق دور از دسترس و فوق العاده محروم سفر کرده. براشون آب رو لوله کشی کرده بود. کمک کرده بود خونه هاشون رو مقاوم سازی کنند. تا یکی از روستاها جاده کشیده بود و کار احداث جاده تا روستای بعدی هم در حال انجام بود.

اخیراً خیلی تاسف می خورم که چرا در فضای سیاسی کشور ما اینقدر فضا سیاه و سفیده. طرفداران یک جریان سعی شدیدی در توجیه نقاط ضعف و عملکردهای اشتباه خودشون دارند و از طرف دیگر هیچ نقطه مثبتی رو در جریان رقیب نمی تونند ببینند. و در این زمینه اکثراً کار را از بی انصافی به نامردی می رسانند. این مساله نزدیکی های انتخابات تشدید هم میشه. برای همین امسال خیلی سر به سر طرفداران هر دو جریان میذارم. خیلی از دوستان هنوز نتونستند حدس بزنند که من بالاخره به کی رای می دهم.

واقعیتش هم اینه که خیلی از نگرانی هایی که طرفداران هر دو کاندیدای مطرح دارند برام نگران کننده نیست. نه احمدی نژاد کشور را به کام نابودی و ورشکستگی برده و نه موسوی اون کسیه که حضرات رفقای ما فکر کرده اند که حالا اگه رای بیاره دوباره باید از اون خون دلهایی که در دوران اصلاحات خوردیم بخوریم. هر دوتاشون فرزندان این انقلاب و کشور و ملتند و خدمات خیلی زیادی داشته اند. البته نه احمدی نژاد تخم دوزرده ای برای مردم و انقلاب کرده و نه موسوی عملکرد فوق العاده ای در دوران مسئولیت و پس از اون داشته یا با برنامه مشخص و مدونی پا به این میدان گذاشته. خیلی از این فضا ها و حرفها و طرفداری ها و ... هم اقتضائات دوران انتخاباته و هزینه هایی است برای به دست آوردن منفعتی بالاتر که شور و حضور در انتخابات باشه می کنیم و هیچ عیبی هم نداره. کی بشه که وطن را به شان واقعی اش برگردونیم. اون وظیفه ایه که به عهده تک تک ماست.

حالا بالاخره فهمیدید که من طرفدار کی هستم؟

البته حالا نظر ما اینقدر ها هم مهم نیست ها. شما خودتون رو ناراحت نکنید.

این عکس رو ببینید، دالان بهشته! خیلی هم مسیرش سربالاییه! یعنی زحمت داره!

نفسی علی زفراتها محبوسه

alimadh — Sat, 09 May 2009 16:54:18 GMT

نفسی علی زفراتها محبوسه

یا لیتها خرجت مع الزفرات

و ...

دوباره ایام فاطمیه است.

امسال هم «کشتی پهلو گرفته» ی استاد «سید مهدی شجاعی» انیس شبهای فاطمیه ام شده است. می خوانم و در حسرت بزرگواری و کرامت اهل بیت پیامبر می سوزم و آب می شوم.

کشتی پهلو گرفته کتابی است که هر فصلش زبان حال کسی است بر بالین احتضار فاطمه ی عذراء و به این بهانه مروری بر تاریخ زندگانی حضرتش سلام الله علیها. کتابی که تا کنون حداقل 450000 نسخه از آن چاپ شده است.

در فصل پنجم این کتاب از زبان مولانا و سیدنا الامام الحسن المجتبی می خوانیم:

اگر تو فاطمه نبودى با آن عظمت دست نيافتنى و من هم حسن نبودم با اين قلب رقيق و دل شکستنى، باز هم سفارش تو مادر ـ گريه نکردن ـ عملى نبود.
اگر من تنها يک فرزند بودم ـ هر فرزندى ـ و تو تنها يک مادر بودى ـ هر مادرى ـ در حال ارتحال، باز هم به دل نمى‌شد گفت که نسوز و به چشم نمى‌شد گفت که آرام بگير و اشک مريز.
چه رسد به اين که تو فقط يک مادر نيستى، تو فاطمه اى! تو زهراى اطهرى! تو نزديکترين و بى‌واسطه‌ترين بازمانده‌ى منزل و مهبط وحى‌اى! تو محب و محبوب خدا و پيامبرى!
چه کسى عشق خدا و پيامبر را نسبت به تو نمى‌داند؟
کم مانده بود، پيامبر به بلال بگويد:
«بر بالاى مأذنه که رفتى بعد از هر اذان به صداى بلند اعلام کن که محمد (ص) فاطمه را دوست دارد، دوست داشتنى الهى و تکوينى، دوست داشتنى سنّتى و تشريعى.»
اينچنين بود عشق مشهور پيامبر به تو. و عشق تو به پيامبر، شهره‌تر، آنچنان که لقب «ام ابيها» گرفتى و آنچنان که بعد از ارتحال پيامبر هيچ کس خنده‌ى تو را نديد و در عوض، گريستن‌ات، دشمن را به ستوه آورد.

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

alimadh — Mon, 27 Apr 2009 18:48:18 GMT

جای همه دوستان خالی روز جمعه با یکی از گروههای کوهنوردی اصفهان به چشمه دیمه رفته بودیم. اطراف چلگرد و نزدیک زردکوه بختیاری سرچشمه اصلی زاینده رود و کارون. این هم یه عکس از اونجا:

چشمتون روز بد نبینه ما رو با یه عده از اراذل و اوباش انداخته بودند توی یک مینی بوس. اونقدر چرت و پرت گفتند که من در مسیر برگشت ترجیح دادم هندزفری رو بچپونم توی گوشم و با دوستان اس ام اس بازی کنم. چون بعد از ظهر جمعه بود این پیام رو برای تعدادی از دوستان فرستادم:

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را

که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

توجه شما رو به واکنش یکی از دوستان و اس ام اس هایی که بین ما رد و بدل شد جلب می کنم:

یاسر جبرائیل: منظورت چیه؟ ها؟

من: هیچی بعد از ظهر جمعه ای تو کوه و بیابان هستم بی ذوق!

یاسر جبرائیل: بدبخت! به جای کوه و بیابان بیا و کاری کن!

من: تو که کاری کرده ای چه اثری گذاشته ای؟ لا اقل این شعر خواجه حافظ بعد از چند قرن هنوز باقیه.

یاسر جبرائیل: جای پای تو توی بیابون هم کافیه. خودتو به زحمت نندازیا! خیلی مخلصیم.

من: رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

یوسف گم گشته را هم امشب به حجله می برد زلیخا ... یادت نره ببینی

یاسر جبرائیل: بی تربیت!

حالا به نظر شما آیا من آدم بی تربیتی هستم؟

آیا من نباید سر به کوه و بیابان بگذارم؟

آیا در کوه و بیابان می توان از دست اراذل و اوباش راحت بود؟

آیا من باید به جای کوه و بیابان بیایم و کاری کنم؟

آیا من و یاسر جبرائیل فرقی با اون اراذل و اوباش توی مینی بوس داریم؟

کلاٌ نظر شما چیه؟

شهید سید مرتضی آوینی

alimadh — Thu, 09 Apr 2009 14:09:18 GMT

ارتش متحد اسلامی ...

انقلاب اسلامی، چه بخواهیم و چه نخواهند، ما را از این بازی بین المللی بیرون کشیده است.